پژوهشکده فناوری تولیدات گیاهی، پژوهشگاه افضلی پور، دانشگاه شهید باهنر کرمان و همکاری انجمن ژنتیک ایران مجله ژنتیک و به‌نژادی گیاهی 3060-7965 2 2 2024 06 21 Selection of sweet pepper lines (Capsicum annuum L.) based on traits affecting fruit yield in the path of hybrid seed production گزینش لاین‌های فلفل شیرین (.Capsicum annuum L) بر مبنای صفات موثر بر عملکرد میوه در مسیر تولید بذر هیبرید 1 16 4710 10.22103/gpb.2025.24316.1016 FA زهرا رودباری استادیار، بخش تحقیقات علوم زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی جنوب کرمان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ایران. اردشیر نوذری کارشناس، بخش تحقیقات علوم زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی جنوب کرمان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ایران. Journal Article 2024 11 04 Abstract Objective Genotypic and phenotypic correlation studies between plant traits are helpful in planning, evaluating, and determining selection criteria for desired traits in a breeding program. The present aimed to estimate the phenotypic and genotypic correlation coefficients between yield and its associated traits, investigate the direct and indirect effects of performance-related traits through path coefficient analysis, and identify superior lines using the selection index of ideal genotype (SIIG). Materials and Methods Seeds from 50 genotypes of sweet pepper were obtained from the Germplasm Department of the Institute of Plant Genetics and Crop Plant Research (IPK), Germany. Pure lines were developed through five generations of self-crossing. The seeds of these pure lines were cultivated in a completely randomized design with three replications under greenhouse conditions, and 12 quantitative and qualitative traits were evaluated. Variance analysis, correlation coefficients, regression analysis, and path analysis were conducted using OPSTAT software. The SIIG method was applied to select superior lines based on the integration of performance and the traits influencing it. Results The analysis of variance revealed a significant difference among the evaluated lines for all studied traits at a 1% probability level, indicating substantial genetic diversity among the lines. Fruit yield showed a positive and significant correlation with the number of fruits per plant, fruit diameter, fruit length, fruit tail length, pericarp thickness, dry matter percentage, and fruit weight. The regression model analyzed yield as the dependent variable, while other traits were independent. Five traits (fruit weight, fruit number, dry matter percentage, fruit length, and fruit diameter) were identified as the most influential factors affecting fruit yield. Path analysis further demonstrated that fruit weight and the number of fruits per plant had the most direct and positive effect on fruit yield, contributing 63% and 44%, respectively. Selection based on the selection index of the ideal genotype resulted in the identification of five superior lines 237, 334, 389, 296, 400, and 318, which exhibited the shortest distance from the ideal genotype. Conclusion The results of the path coefficient analysis indicate that selecting traits such as fruit weight, fruit length, number of fruits per plant, fruit diameter, and dry matter percentage can significantly enhance sweet pepper productivity. Additionally, employing the selection index ideal genotype (SIIG) enables the identification of lines and genotypes that exhibit optimal performance across these traits. Consequently, lines 318, 296, 400, 389, 324, and 237 have been identified as candidates for further studies aimed at hybrid seed production. هدف: مطالعات همبستگی ژنوتیپی و فنوتیپی بین صفات گیاهی در برنامه‌ریزی، ارزیابی و تعیین معیارهای انتخاب برای صفات موردنظر در یک برنامه اصلاحی مفید است. مطالعه حاضر باهدف برآورد ضرایب همبستگی فنوتیپی و ژنوتیپی بین عملکرد میوه و صفات منتسب به عملکرد و بررسی اثرات مستقیم و غیرمستقیم صفات مربوط به عملکرد میوه با استفاده از تحلیل ضریب علیت و انتخاب لاین‌های برتر با استفاده از شاخص انتخاب ژنوتیپ ایده‌آل (SIIG) انجام شد. مواد و روش‌ها: بذور 50 ژنوتیپ فلفل شیرین غیردلمه‌ای (C. annuum L.) از بخش ژرم پلاسم موسسه تحقیقات ژنتیک گیاهی و گیاهان زراعی (IPK) آلمان دریافت و با 5 نسل خودگشنی، لاین خالص آن تهیه شد. بذور لاین‌های خالص در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار در شرایط گلخانه‌ای کشت و 12 صفت کمی و کیفی مورد ارزیابی قرار گرفت. تجزیه واریانس داده‌ها، ضرایب همبستگی، تجزیه رگرسیون و تجزیه علیت با استفاده از نرم‌افزار برخط OPSTAT انجام شد. به‌منظور گزینش لاین‌های برتر بر اساس ادغام عملکرد و صفات تأثیرگذار بر آن از روش SIIG استفاده شد. نتایج: بر اساس نتایج تجزیه واریانس تفاوت معنی‌داری بین لاین‌های مورد ارزیابی برای همه صفات موردمطالعه در سطح احتمال یک درصد مشاهده شد که بیانگر تنوع ژنتیکی در بین لاین‌های موردمطالعه بود. عملکرد میوه همبستگی مثبت و معنی‌داری با تعداد میوه در چین، قطر میوه، طول میوه، طول دم میوه، ضخامت پریکارپ، درصد ماده خشک و وزن میوه داشت. در مدل رگرسیونی عملکرد به‌عنوان متغیر وابسته و سایر صفات به‌عنوان متغیرهای مستقل موردمطالعه قرار گرفتند و پنج صفت وزن میوه، تعداد میوه، درصد ماده خشک، طول میوه و قطر آن به‌عنوان مؤثرترین صفات بر عملکرد میوه تعیین شدند. بر اساس نتایج تجزیه علیت، وزن میوه و تعداد میوه در بوته، بیشترین اثر مستقیم و مثبت را بر عملکرد میوه داشتند (به‌ترتیب 63 و 44 درصد). انتخاب لاین‌ها بر اساس شاخص SIIG منجر به‌گزینش پنج لاین 237، 334، 389، 296، 400 و 318 با کمترین فاصله از ژنوتیپ ایده‌آل شد. نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج به‌دست‌آمده و بر اساس مطالعه ضریب علیت، انتخاب برای وزن میوه، طول میوه، تعداد میوه در بوته، قطر میوه و درصد ماده خشک به‌طورکلی بهره‌وری فلفل شیرین را افزایش خواهد داد. همچنین استفاده از شاخص انتخاب ژنوتیپ ایده‌آل منجر به‌گزینش لاین‌ها و ژنوتیپ‌هایی خواهد شد که به‌طور هم‌زمان ازنظر صفات مذکور در بهترین حالت ممکن قرار دارند. لذا لاین‌های 318، 296، 400، 389، 324 و 237 برای مطالعات بعدی در مسیر تولید بذر هیبرید گزینش و پیشنهاد می‌گردند.

https://gpb.uk.ac.ir/article_4710_cfd8c8e5e8f0c4505fae257292b0228e.pdf

پژوهشکده فناوری تولیدات گیاهی، پژوهشگاه افضلی پور، دانشگاه شهید باهنر کرمان و همکاری انجمن ژنتیک ایران مجله ژنتیک و به‌نژادی گیاهی 3060-7965 2 2 2024 06 29 Bioinformatic identification of three microRNAs and their target genes in the medicinal plant Pink Shepherd’s-Purse (Capsella rubella) شناسایی بیوانفورماتیکی سه microRNA و ژن‌های هدف آن‌ها در گیاه دارویی کیسه کشیش صورتی (Capsella rubella) 17 30 4711 10.22103/gpb.2025.23262.1009 FA مهدیس براتی فرد دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران. احسان محسنی‌فرد دانشیار، گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران. Journal Article 2024 04 20 Abstract Objective MicroRNAs are small, non-coding RNA molecules that play a role in regulating gene expression. MicroRNAs are transcribed by RNA polymerase II to generate precursors that undergo a series of cleavage events to form mature microRNAs. These small non-coding RNA molecules perform their regulatory role through the RISC complex. MicroRNAs play an important role in various plant processes, including growth, development, and response to biotic and abiotic stresses. This study aims to identify conserved microRNAs and their target genes in Capsella rubella, an annual plant known for its anti-contraction and anti-inflammatory effects. Materials and Methods MicroRNA homologs in C. rubella were identified using Arabidopsis microRNAs. The stem-loop structures generating mature microRNAs were predicted, the locations of the mature microRNAs on these structures were determined, and potential target genes for each microRNA were predicted. Results Three conserved microRNAs were predicted: Cru-miR156, Cru-miR169, and Cru-miR171. A total of 12 potential target genes were identified for these three microRNAs. These genes are mainly transcription factors involved in various important plant processes, such as the transition from the vegetative to the reproductive phase and responses to stresses. Conclusion No microRNA has been reported for this plant in the miRBase database, making this the first report of microRNAs and their potential target genes in C. rubella. These findings contribute to a better understanding of the processes regulated by microRNAs in this plant, such as growth, development, and stress responses. چکیده هدف: microRNAها مولکولهای RNA غیرکدکننده کوچک هستند که در تنظیم بیان ژن‌ها نقش دارند. microRNAها توسط RNA پلیمراز II رونویسی می‌شوند و پیش‌سازهایی تولید می‌کنند که تحت یک سری رویدادهای برش قرار می‌گیرند تا microRNA بالغ را تشکیل دهند. این مولکول‌های RNA غیرکدکننده کوچک با استفاده از کمپلکس RISC نقش تنظیمی خود را انجام می‌دهند. microRNAها نقش مهمی در فرآیندهای مختلف گیاه از جمله رشد، نمو و پاسخ به محرک‌های زیستی و غیرزیستی ایفا می‌کنند. این پژوهش با هدف شناسایی microRNAهای حفاظت‌شده و ژن‌های هدف آنها در گیاه دارویی کیسه کشیش صورتی (Capsella rubella) که گیاهی یک ساله با اثرات ضد انقباضی و ضد التهابی می‌باشد، انجام شد. مواد و روش‌ها: با استفاده از microRNAهای آرابیدوپسیس رونوشت‌های همولوگ آن‌ها در C. rubella شناسایی شد. سپس ساختار ساقه–حلقه تولیدکننده microRNAهای بالغ ترسیم شده، بخشی از توالی ساختار ساقه–حلقه که microRNA بالغ را شامل می‌شود، مشخص گردید و در نهایت ژن‌های هدف بالقوه هرکدام از microRNAها مشخص شدند. نتایج : سه microRNA حفاظت‌شده در این گیاه با نام‌های Cru-miR156، Cru-miR169 و Cru-miR171 شناسایی شدند. برای این سه microRNA در مجموع 12 ژن هدف بالقوه شناسایی شد. این ژن‌ها عمدتا فاکتورهای رونویسی هستند که در بسیاری از فرآیندهای مهم گیاه مانند انتقال فاز رویشی به زایشی و پاسخ به تنش‌ها ایفای نقش می‌کنند. نتیجه‌گیری: تاکنون هیچ microRNA برای این گیاه در پایگاه اطلاعاتی miRBase معرفی نشده و این اولین گزارش در زمینه microRNAها و ژن‌های بالقوه آنها در گیاه C. rubella میباشد. این یافته‌ها می‌توانند درک بهتر فرآیندهای تحت کنترل microRNAها از رشد و نمو گرفته تا پاسخ به تنش‌های محیطی را در این گیاه موجب شود.

https://gpb.uk.ac.ir/article_4711_1ba807507d5dc85533614a00748e164b.pdf

پژوهشکده فناوری تولیدات گیاهی، پژوهشگاه افضلی پور، دانشگاه شهید باهنر کرمان و همکاری انجمن ژنتیک ایران مجله ژنتیک و به‌نژادی گیاهی 3060-7965 2 2 2024 06 29 Assessment of lc gene impact on markability traits in BC1 generation of cherry tomato بررسی تاثیر ژن lc بر صفات بازار پسندی گوجه فرنگی گیلاسی در نسل BC1 31 46 4712 10.22103/gpb.2025.24343.1018 FA زهرا خواجه حسنی نژاد دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران. مهدی مهیجی استادیار، گروه تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران. علی اکبر مقصودی مود دانشیار، گروه تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران. Journal Article 2024 04 07 Abstract Objective Cherry tomato varieties are becoming more popular, mainly as fresh produce. Several major genes, such as the lc gene, influence the characteristics of tomato fruit. T. This study aimed to assess the effect of the lc gene on various marketability traits in cherry tomatoes. Materials and Methods This study transferred the lc gene into the elite K33 cherry tomato line via backcross breeding. The Pardis cultivar and K33 line were used as donor and recurrent parents, respectively. In the BC1 generation, several marketability traits were measured, including fruit weight, diameter, length, pH, shelf life, pulp weight, pulp volume, and pericarp thickness. Genomic DNA was extracted from leaf samples of all BC1 genotypes. The genotypes were divided into two groups based on PCR results. Subsequently, MANOVA and t-tests were performed to assess the differences between the two genotype groups for the measured traits. Results The results of the MANOVA test revealed significant genotypic differences between the two groups for all measured traits. The t-test results showed significant differences between the two groups for fruit weight, diameter, pulp weight, and pulp volume at the 5% significant level. The lc gene-carrying group's mean values were higher than those lacking the lc gene.. However, no significant differences were observed between the groups for fruit length, pH, Shelf life, and pericarp thickness. The mean values of the lc gene-carrying group for fruit weight and diameter were 12.20 g and 2.80 cm, respectively, While the mean values for the group lacking the lc gene were 7.97 g and 2.39 cm, respectively. The mean values for pulp weight and volume in the lc gene-carrying group were 3.64 g and 3.44 cm3, respectively, whereas the corresponding values for the lc gene-lacking group were 1.80 g and 2.08 cm3, respectively. Conclusion The lc gene increased fruit pulp weight and size without affecting pH. The consistent pH, combined with increases in fruit weight, diameter, and pulp (53.7%, 17.15%, and 65.38%, respectively), suggests a positive effect on fruit quality. چکیده هدف: گوجه‌فرنگی گیلاسی واریته‌‌ای از گوجه‌فرنگی است که مصرف آن رو به افزایش و به‌طور عمده برای مصرف تازه‌خوری استفاده می‌شود. ویژگی‌های میوه گوجه فرنگی تحت تاثیر ژن‌های بزرگ‌اثر متعدد از جمله ژن بزرگ‌اثر lc است. این پژوهش به‌منظور بررسی اثر ژن lc بر برخی صفات موثر در بازارپسندی میوه گوجه‌فرنگی گیلاسی انجام شد. مواد و روش‌ها: در این مطالعه ژن lc توسط تلاقی برگشتی به پس‌زمینه لاین امید بخش K33 گوجه گیلاسی انتقال داده شد. رقم زراعی پردیس به‌عنوان والد دهنده ژن lc و لاین K33 به‌عنوان والد تکراری استفاده گردید. صفات بازارپسندی شامل وزن میوه، قطر میوه، طول میوه، pH، ماندگاری، وزن پالپ، حجم پالپ و قطر پریکارپ در نسل BC1 این تلاقی اندازه‌گیری شد. همچنین نمونه‌برداری DNA از برگ تمام ژنوتیپ‌های نسل BC1 جهت گزینش ژنوتیپ‌های حاوی ژن lc انجام شد. پس از انجام PCR، ژنوتیپ‎های مورد مطالعه به دو گروه ژنوتیپ‌های حاوی ژن lc و ژنوتیپ‌های فاقد ژن lc تقسیم شدند. بر این اساس آزمون‌های MANOVA و t برای بررسی تفاوت دو گروه انجام شد. نتایج: نتایج آزمون MANOVA نشان داد که دو گروه ژنوتیپی از نظر تمام صفات اندازه‌گیری شده تفاوت داشتند. در ادامه نتایج آزمون t برای هر یک از صفات نشان داد که دو گروه در صفات وزن میوه، قطر میوه، وزن پالپ و حجم پالپ اختلاف معنی‌دار در سطح احتمال 5 داشتند. میانگین ژنوتیپ‌های حاوی ژن lc برای صفات یاد شده در قیاس با ژنوتیپ‌های فاقد ژن lc بیشتر بود. در حالی‌که برای صفات طول میوه، pH، ماندگاری و قطر پریکارپ اختلاف معنی‌دار دیده نشد. برای صفات وزن و قطر میوه میانگین ژنوتیپ‌های دارای ژن lc به‌ترتیب 2/12 و 8/2 بود. درحالی که میانگین ژنوتیپ‌های فاقد ژن lc برای این صفات به‌ترتیب 97/7 و 39/2 بود. برای صفات وزن و حجم پالپ نیز میانگین ژنوتیپ‌های دارای ژن lc به‌ترتیب 64/3 و 44/3 و میانگین ژنوتیپ‌های فاقد ژن lc 8/1 و 08/2 بود. نتیجه‌گیری: ژن lc در افزایش مقدار اندازه و پالپ میوه اثر‌گذار بود و تاثیری بر pH آن نداشت. به‌نظر می‌رسد که عدم تغییر pH در کنار افزایش وزن و قطر میوه و میزان پالپ آن اثر مثبتی بر کیفیت میوه دارد.

https://gpb.uk.ac.ir/article_4712_e21dd0fda0bdcf7aa87dc3d2a1e4f764.pdf

پژوهشکده فناوری تولیدات گیاهی، پژوهشگاه افضلی پور، دانشگاه شهید باهنر کرمان و همکاری انجمن ژنتیک ایران مجله ژنتیک و به‌نژادی گیاهی 3060-7965 2 2 2024 06 29 Estimation of Phenotypic Variance Components, Heritability, and Relationships Between Fruit Yield Traits and Photosynthetic Characteristics in Tomato برآورد اجزای واریانس فنوتیپی، قابلیت توارث و روابط بین صفات عملکردی میوه و ویژگی‌های فتوسنتزی در گوجه‌فرنگی 47 72 4713 10.22103/gpb.2025.24271.1015 FA مریم نظری رباطی دانشجو دکتری، گروه تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران. اعظم نیک‌بخت استادیار، پژوهشکده فناوری تولیدات گیاهی، پژوهشگاه افضلی‌پور، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران. قاسم محمدی‌نژاد استاد، ژنتیک و اصلاح نباتات، پژوهشکده فناوری تولیدات گیاهی، پژوهشگاه افضلی پور و دانشکده کشاورزی دانشگاه شهید باهنر کرمان سپیده قطب‌زاده کرمانی استادیار، پژوهشکده فناوری تولیدات گیاهی، پژوهشگاه افضلی پور، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران. مهدی مهیجی استادیار، گروه تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران. Journal Article 2024 03 26 Abstract Objective This study aimed to investigate the relationship between fruit yield and photosynthetic and morphological traits in tomatoes and evaluate the genetic control of these traits. The ultimate goal was to identify genotypes with desirable characteristics that could improve fruit yield. Materials and Methods The experiment was conducted using a randomized complete blocks design (RCBD) with three replications in the research greenhouse of the Research Technology of Plant Production Institute at the Shahid Bahonar University of Kerman. A total of 25 tomato genotypes with diverse geographical origins and varying fruit shapes and colors were cultivated. The measured traits included the number of flowers per plant, number of fruits per plant, fruit yield, single fruit weight, number of sepals, fruit length, fruit width, days to maturity, chlorophyll content, intercellular CO2 concentration, transpiration rate, stomatal conductance, photosynthesis rate, leaf length, petiole length, leaf width, and number of leaflets. In addition to variance analysis and mean comparisons, genetic and phenotypic correlations, coefficients of genetic and phenotypic, broad-sense heritability for each trait, and path analysis were performed to assess the direct and indirect effects of traits on fruit yield. Results The results showed that traits such as days to maturity, photosynthesis rate, fruit yield, and the number of flowers per plant exhibited the highest heritability. At the same time, stomatal conductance and petiole length displayed the lowest heritability. Moreover, genetic and phenotypic diversity for traits such as fruit yield, single fruit weight, number of sepals, photosynthesis rate, and number of flowers were more significant than other traits. Traits like fruit weight had a positive direct effect on fruit yield, while traits such as photosynthesis rate, petiole length, and leaf width negatively affected fruit yield. Conclusion This study highlighted the importance of the relationship between morphological, photosynthetic, and yield traits for improving tomato fruit yield. The results indicated that genotypes with traits such as increased single fruit weight, optimal stomatal conductance, and efficient regulation of photosynthetic processes can produce higher-yielding crops. The superior performance of the Ananasi genotype in yield traits, the Red Serrated genotype in morphological traits, and the Arya genotype in photosynthetic traits underscores their potential for use in breeding programs to enhance tomato fruit yield. هدف: این پژوهش به‌منظور بررسی ارتباط میان عملکرد میوه و صفات فتوسنتزی و مورفولوژیکی در گوجه‌فرنگی و همچنین ارزیابی سهم ژنتیکی در کنترل این صفات انجام شد. هدف نهایی، شناسایی ژنوتیپ‌هایی با ویژگی‌های مطلوب است که به بهبود عملکرد میوه گوجه‌فرنگی کمک کند. مواد و روش‌ها: این آزمایش در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار در گلخانه تحقیقاتی پژوهشکده فناوری تولیدات گیاهی، دانشگاه شهید باهنر کرمان اجرا شد. در این آزمایش ۲۵ ژنوتیپ گوجه‌فرنگی با منشا جغرافیایی از کشورهای مختلف و متنوع از نظر شکل و رنگ، کشت گردیدند و صفات تعداد گل در بوته، تعداد میوه در بوته، عملکرد میوه، وزن تک میوه، تعداد کاسبرگ، طول میوه، عرض میوه، تعداد روز تا رسیدگی، میزان کلروفیل، میزان CO2 زیر روزنهای، میزان تعرق، هدایت روزنهای، سرعت فتوسنتز، طول برگ مرکب، طول دمبرگ، عرض برگ مرکب و تعداد برگچه بالغ اندازه‌گیری شدند. علاوه بر تجزیه واریانس و مقایسه میانگین صفات، همبستگیهای ژنتیکی و فنوتیپی، ضریب تنوع ژنتیکی و فنوتیپی، وراثت‌پذیری عمومی برای هر صفت و تجزیه علیت برای بررسی اثرات مستقیم و غیرمستقیم صفات بر عملکرد میوه انجام شد. نتایج: نتایج نشان داد که صفاتی مانند تعداد روز تا رسیدگی، سرعت فتوسنتز، عملکرد میوه و تعداد گل در بوته بالاترین وراثت‌پذیری را داشتند، در حالی که صفات هدایت روزنه‌ای و طول دمبرگ کمترین وراثت‌پذیری را نشان دادند. همچنین تنوع ژنتیکی و فنوتیپی صفاتی چون عملکرد میوه و وزن تک میوه، تعداد کاسبرگ، سرعت فتوسنتز و تعداد گل بیشتر از سایر صفات بود. برخی صفات مانند وزن میوه اثر مستقیم مثبت و صفاتی مانند سرعت فتوسنتز، طول دمبرگ و عرض برگ اثر مستقیم منفی بر عملکرد میوه داشتند. نتیجه‌گیری: این مطالعه اهمیت رابطه بین صفات مورفولوژی، فتوسنتزی و عملکردی را برای بهبود عملکرد میوه گوجه‌فرنگی نشان داد. نتایج نشان داد که ژنوتیپ‌هایی با ویژگی‌هایی مانند وزن تک میوه بالا، هدایت روزنه‌ای مناسب و کنترل فرآیندهای فتوسنتزی می‌توانند محصولی با عملکرد بالا تولید کنند. برتری ژنوتیپ آناناسی در صفات عملکردی، ژنوتیپ قرمز دندانه‌دار در صفات مورفولوژی و ژنوتیپ آریا در صفات فتوسنتزی، حاکی از پتانسیل آن‌ها برای استفاده در برنامه‌های اصلاحی برای بهبود عملکرد میوه گوجهفرنگی است.

https://gpb.uk.ac.ir/article_4713_da46a3340cd325fbdea2f2ab0bea6606.pdf

پژوهشکده فناوری تولیدات گیاهی، پژوهشگاه افضلی پور، دانشگاه شهید باهنر کرمان و همکاری انجمن ژنتیک ایران مجله ژنتیک و به‌نژادی گیاهی 3060-7965 2 2 2024 06 29 The effect of arbuscular mycorrhizal fungi under drought and non-stress conditions on some morphological traits in three thyme species (Thymus spp.) تاثیر قارچ میکوریزا آربوسکولار در شرایط تنش و عدم تنش خشکی بر برخی صفات مورفولوژیک در سه گونه آویشن (.Thymus spp) 73 86 4717 10.22103/gpb.2025.23056.1008 FA فریبا اذربار دانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه اصلاح نباتات و بیوتکنولوژی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران. سعدالله هوشمند استاد، گروه اصلاح نباتات و بیوتکنولوژی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران. رودابه راوش استادیار، گروه اصلاح نباتات و بیوتکنولوژی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران. محمد ربیعی استادیار، گروه اصلاح نباتات و بیوتکنولوژی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران. Journal Article 2024 03 31 Abstract Objective Thyme is an important medicinal and spice plant that has played a significant role in nutrition as a spice and in controlling infections and inflammations, thereby improving human health and quality of life over different centuries. Arbuscular mycorrhizal fungi, in symbiosis with plants, enhance nutrient uptake and mitigate the adverse effects of drought and salinity stress. This study investigated the effect of arbuscular mycorrhizal fungi under drought and non-stress conditions on some morphological traits of three thyme species. Materials and Methods In this study, a factorial experiment with three replications was conducted to investigate the effect of drought stress at two levels (90 and 50% of field capacity) and the applications of arbuscular mycorrhizal fungi at two levels (with or without fungi) on some morphological traits of nine ecotypes belonging to three species thyme species: Thymus vulgaris, T. pulegiodes and T. serpyllum. The study was carried out under greenhouse conditions. The investigated traits included morphological traits such as plant height, leaf length, leaf area, number of leaves, and plant fresh weight. Results The results of the analysis of variance showed that except for the interaction effect of stress and mycorrhizal fungi on plant height and the effect of mycorrhizal fungi on leaf length and plant fresh weight, the main factors, including ecotype, drought stress, and the application of mycorrhizal fungi as well as the two-way and three-way interaction effects of these factors on the investigated traits were very highly significant. Although the intensity of changes among ecotypes varied under the influence of drought stress and fungi, drought stress generally caused a reduction in most traits, including plant height, leaf length, leaf area, and plant fresh weight. Conversely, the application of mycorrhizal fungi increased the values of these traits to varying degrees in most ecotypes under both moisture conditions. Conclusion Mycorrhizal fungi can mitigate the adverse effects of drought stress and, in some cases, fully compensate for it. Therefore, to enhance the traits of thyme species, it is recommended to apply mycorrhizal fungi under both drought stress and non-stress conditions. چکیده هدف: آویشن یک گیاه دارویی و ادویه‌ای مهم است و در طی قرون مختلف در تغذیه به‌عنوان یک ادویه و درمان برای کنترل عفونت‌ها و التهاب‌ها در بهبود سلامت و کیفیت زندگی انسان مؤثر بوده است. قارچ میکوریزا آربوسکولار در همزیستی با گیاهان باعث بهبود تغذیه و کاهش اثرات منفی تنش‌های خشـکی و شوری در آن‌ها می‌شود. این مطالعه با هدف بررسی اثر قارچ میکوریزا آربوسکولار در شرایط تنش و عدم تنش خشکی بر برخی صفات مورفولوژیک در سه گونه آویشن انجام شد. مواد و روش‌ها: در این مطالعه، طی یک آزمایش فاکتوریل با سه تکرار تأثیر تنش خشکی با دو سطح (90 و 50 درصد ظرفیت زراعی)، و اعمال قارچ میکوریزا آربوسکولار در دو سطح (کاربرد یا عدم کاربرد قارچ) بر برخی صفات مورفولوژیک نُه اکوتیپ از سه گونه آویشن شامل Thymus vulgaris، T. pulegiodes وT. serpyllum در شرایط گلخانه مورد بررسی قرار گرفت. صفات مورد بررسی در این پژوهش شامل صفات مورفولوژیکی از جمله ارتفاع بوته، مساحت برگ، عرض برگ، طول برگ و وزن تر بوته بود. نتایج: نتایج تجزیه واریانس نشان داد به‌جز اثر متقابل تنش و قارچ میکوریزا بر ارتفاع بوته و اثر میکوریزا بر طول برگ و وزن تر بوته، اثر عوامل اصلی شامل اکوتیپ، تنش خشکی و اعمال قارچ میکوریزا و اثرات متقابل دو طرفه و سه طرفه این عوامل بر صفات مورد بررسی بسیار معنی‌دار بود. هرچند میزان شدت تغییرات اکوتیپ‌ها تحت تاثیر تنش خشکی و اعمال قارچ متفاوت بود، اما در کل تنش خشکی باعث کاهش در اغلب صفات از جمله ارتفاع بوته، طول برگ، مساحت برگ و وزن تر بوته گردید. از طرف دیگر به‌کارگیری قارچ میکوریزا افزایش مقادیر صفات را در اغلب اکوتیپ‌ها با شدت‌های متفاوت در هر دو شرایط رطوبتی به‌دنبال داشت. نتیجه‌گیری: به‌کارگیری قارچ میکوریزا می‌تواند اثرات منفی ناشی از تنش خشکی را تعدیل و در برخی موارد به‌طور کامل جبران نماید. لذا برای بهبود صفات گونه‌های آویشن استفاده از این قارچ در شرایط تنش و بدون تنش خشکی توصیه می‌شود.

https://gpb.uk.ac.ir/article_4717_1d858541b6d351ed06488ae1c4bf4131.pdf

پژوهشکده فناوری تولیدات گیاهی، پژوهشگاه افضلی پور، دانشگاه شهید باهنر کرمان و همکاری انجمن ژنتیک ایران مجله ژنتیک و به‌نژادی گیاهی 3060-7965 2 2 2024 06 29 Molecular Analysis of Some Date Palm Cultivars in Sistan and Baluchestan Province Based on trnH-psbA Intergenic Region واکاری مولکولی برخی ارقام نخل خرمای استان سیستان و بلوچستان براساس ناحیه بین ژنی trnH-psbA 87 106 4714 10.22103/gpb.2025.24317.1017 FA جلیل الرحمن محمدی سیب دانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه اصلاح‌نباتات و بیوتکنولوژی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، ایران. لیلا فهمیده دانشیار، گروه اصلاح‌نباتات و بیوتکنولوژی، دانشکده تولید گیاهی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران. براتعلی فاخری استاد، گروه اصلاح‌نباتات و بیوتکنولوژی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران. نفیسه مهدی نژاد دانشیار، گروه اصلاح‌نباتات و بیوتکنولوژی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران. بهمن فاضلی نصب مربی، گروه پژوهشی زراعت و اصلاح نباتات ، پژوهشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران. Journal Article 2024 05 03 Abstract Objective The date palm (Phoenix dactylifera L.) is a monocotyledonous Arecaceae family plant widely cultivated in arid and semi-arid regions, including Iran. This investigation used the trnH-psbA intergenic region to study the intraspecific genetic diversity of 15 date palm cultivars in the southern regions of Sistan and Baluchestan province. Materials and Methods After sampling fresh leaves, DNA was extracted using the Dellaporta method. PCR was then performed using primers specific to the trnH-psbA genes’ region. Next, the amplicons were sent for sequencing. Results After receiving the sequencing results, the sequence quality was reviewed using the Chromas software and aligned using BioEdit and MEGA7. According to the analysis of the sequences, a total of 787 polymorphic positions were identified in the trnH-psbA intergenic region. The average value of synonymous and nonsynonymous substitutions (dN/dS) was approximately 0.25, indicating positive and purifying selection in the natural selection process of the studied varieties. The phylogenetic dendrogram and sequence similarity matrix revealed that the cultivars Gozloo 11 and Shand_Shekand 10 from Saravan exhibited the most significant genetic distance, with a coefficient of 0.046. Based on the dendrogram obtained from cluster analysis, the studied cultivars were classified into four distinct groups. Gazalu 11 from Saravan was placed in the first group, Shandeshkand 10 from Saravan in the second group, Peymazo 16 from Jaleq in the third group, and the remaining 12 date genotypes were placed in the fourth group. Conclusion This research indicates that the trnH-psbA marker is suitable for investigating the intrageneric diversity of different Date Palm cultivars. However, further investigation is needed to obtain more comprehensive data. It is also recommended that the diversity of this cultivar be studied using other DNA barcodes and appropriate molecular markers. هدف: نخل خرما با نام علمی (Phoenix dactylifera L) گیاهی تک‌‌لپه از خانواده پالماسه است که در نواحی گرمسیری و نیمه‌گرمسیری و بسیاری از کشورها از جمله ایران پرورش می‌یابد. در تحقیق حاضر تنوع ژنتیکی درون گونهای 15 رقم نخل خرما از برخی مناطق جنوب استان سیستان و بلوچستان بر اساس ناحیه بین‌ژنی trnH-psbA مورد بررسی قرار گرفت. مواد و روش‌ها: پس از نمونه‌برداری از برگ‌های جوان، استخراج DNA به‌روش دلاپورتا و سپس PCR با استفاده از پرایمرهای ژن‌trnH-psbA انجام شد. محصولات تکثیر شده جهت توالی‌یابی ارسال شدند. نتایج: پس از دریافت نتایج تعیین توالی، کیفیت توالی‌ها با استفاده از نرم افزار Chromas بررسی شد و در ادامه با استفاده از نرم افزارهای BioEdit وMEGA7 همردیف‌سازی توالی‌ها انجام شد. آنالیز توالی‌های به‌دست آمده نشان داد که در ناحیه بین‌ژنی trnH-psbA در مجموع 787 جایگاه شناسایی شد. مقدار متوسط عددی جایگزینی‌های مترادف و غیرمترادف (dN/dS) حدود 25/0 بود که نشان‌دهنده گزینش‌های مثبت و خالص در روند انتخاب طبیعی ارقام مورد مطالعه می‌باشد. در ادامه دندروگرام روابط فیلوژنتیک و ماتریس تشابه توالی‌ها ترسیم شد و نتایج نشان داد که از نظر ناحیه بین‌ژنی trnH-psbA ژنوتیپ‌های گازالو 11 و شندشکند 10 از سراوان با ضریب 046/0 دارای بیشترین فاصله ژنتیکی از یکدیگر بودند. براساس دندوگرام حاصل از تجزیه کلاستر، ارقام مورد مطالعه در 4 گروه مختلف قرار گرفتند. رقم گازلو 11 از سراوان در گروه اول، شندشکند 10 از سراوان در گروه دوم، پیمازو 16 از جالق در گروه سوم و بقیه 12 ژنوتیپ خرمای مورد بررسی در گروه چهارم قرار گرفتند. نتیجه‌گیری: در مجموع نتایج این تحقیق نشان داد که نشانگر trnH-psbA جهت ارزیابی تنوع درون گونه‌ای ارقام مختلف نخل خرما می‌تواند مناسب باشد. برای حصول اطلاعات جامع‌تر، نیاز به انجام تحقیقات بیشتری است و پیشنهاد می‌شود که تنوع این ارقام به‌وسیله دیگر بارکدهای DNA و همچنین سایر نشانگرهای مولکولی مناسب نیز بررسی شود.

https://gpb.uk.ac.ir/article_4714_907ad5d76330d59a5c27c1b4e2997adc.pdf